zaman tüneli.

anılarla yaşamayı hep sevdim ben. sevmesem bile engel olamadım bu birlikteliğe. aklımı günümüze getirmek için gereken güncellemeleri yapana kadar çoğu zaman canım çıktı. ben hepsini yükledim sandığım an, yeni güncellemeller piyasaya sürülmüştü zaten hep.

bir şeye bağlanacaksam hep bu -di li zamanlar oldu.
di li zamanlar değiştirilemezdi çünkü.
di li zamanda sevdiğin bir cümle varsa ona başını yaslıyabilirsin. o dili zaman da çok salak bir insan değilmişsen kolay kolay çekilmez o yastık. başını taşa vurmazsın.

ama bu dili zamanları değiştirerek, atlayarak, uydurarak çeşitli deformasyonlarla yastık yapmak varmış.

uydurma değil bu. unutma demeye de dilim varmıyor. ne peki o zaman?
geçmiş zaman bir fotoğraf, bir çercevede. yastığım yapmışım başımın altında bu yüzden çok bakmıyorum. ama aklımda.

sohbet günlüklerini kaydetmek benim gibiler için lazım şey.

flashbackler..

bu normal olandı.
hatırlamak, gülümsemek, kızmak, belki ağlamak..

bir de olayımızın diğer boyutu bu yastığa sanki bir zara home vitrininde bakıyormuşun gibi bakmak.
geçmişine nasıl yabancı olabilir bi insan bu kadar? adeta anneannesinin gizli mektuplarını bulmuş küçük bir kız çocuğu gibi hissediyorum kendimi. o heyecanla, o bilinmezlikle okuyorum kendi cümlelerimi.
neler neler olmuş yahu aslında.
ve bunlar benden habersiz de olmamış. bizzat ben ellerimle ne çok şey yapmışım.
aslını isterseniz bir şey yaptığını biliyorsun ama ne yaptığını bilmiyorsun. belki o zaman söylerken farkedemiyorsun.
insanlar geçmişte ne söylediklerine bakmadıkları için bu kadar iyi güzel rahat yaşıyorlar sanırım.
zira mesela bi 5 sene sonra bugün dediklerime bakınca neler düşünücem acaba korkusuyla konuşamıyorum neredeyse.

halbuki herifin teki gelip "ya sen çok başka bir şeysin ben aşık oldum sana amına koyyim" diyebiliyor. bunu aynen böyle söylüyor. ve o sırada sarhoş olmadığından kesinlikle eminsin.

düşünmeden konuşmak değil bahsettiğim. ne söylediğini anlamadan konuşmak.

sonuç olarak demem o ki işin özü, masalın fikri, dervişin zikri,
takılın gençler siz. zaman tüneli gereksiz ve boktan bir şeydir. uzak durmak en iyisi. bu chat log işi nerden kapanıyor?

tuhaf şeyler.

az önce çok tuhaf bir şey oldu!!
27 aralık da yazmaya başlayıp üşenip bıraktığım bir yazıya bugün devam ettim bitirdim ve kaydet dediğimde o tarihe attı. bence çok ilginç.
böyle sanki geçmiş de bir şeyleri düzeltmiş igibi hissettim kendimi.
keşke gerçekte de böyle boş sayfalar açıp bırakabilsem bi kaç sene sonra dönüp doldurmak için.
bence epey eğlenceli olurdu.
ya da geçmiş de açmış olsaydım keşke ve onları güzel güzel resimlerle süsleseydim şimdi.


**

az önce bir anda karanlık bastı. bütün evin ışıklarını yaktım.
daha bir hafta önce karanlık negzelşey mal mısın korkulur mu hiç diye çemkiren biri olarak bu yaptığımdan utandım. eğer korkularımı bile kendileştirecek kadar hayatıma sızmışsan ve ben korkularımı bile seninle şekillendirecek kadar kişiliksizmiş isem bütün haklarımı şuan sana evet sevgili ozan sana devredip yaşama hakkımdan feragat etmek istiyorum.

**

ayrıca boğazım ağrıyor yine. ateşim de olabilir.
ah ne güzel şey ıhlamurlu günler..
pazartesi anayasa. anayasa. anayasa...