es muss sein etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster
es muss sein etiketine sahip kayıtlar gösteriliyor. Tüm kayıtları göster

23 Kasım 2010 Salı

şarZ sorunsalı

ahahha
çevremdeki her şey zayıf pil uyarısında bulunuyor.
telefon.
bilgisayar.
ve ben bunları şarja takmıyorum. bakalım bu yazı bitene kadar dayanacak mı?
hararetli bi geri sayım. azcık vaktin kaldı.
kırmızı mı mavi mi kırmızı mı mavi mi?
bu sefer parlament mavisi ulan!
ama benim parlament mavisi hiç bi şeyim yok. bunu farkettim.
aslında üzüldüm.
aslında bana yakışır mı bilmiyorum.
telefondanda müzüğümüzü açalım. hıh evet şarja takmayalım müzük açalım. oh çok iyi oldu çok da güzel iyi oldu.

gözlerin.
zülfü ah zülfü yapmayacaktın bu şarkıyı. yapmayacaktın..
gözleeeerin bu gece çoook uzaktan geçen bir gemi.

içimden konuşmaya da başladım oğlum senle sonun çok fena farkında değilsin.

çocukça uçarı koşmak seninle

mektup da yazarım sana yarın öbür gün. yok yok o kadar değildir.

neyse konumuz ne?
konumuz saç!
saçmalarım cumhuriyetlerini ilan ettiler.
evet yaptılar bunu sonunda.

bir kenti böylece bırakıp gitmek..
içimde bin kaygı bin bir soruyla.
(yapma etme zülfü yapma diyorum bak. sonu yine fena)

sen ipek sen biz de ipekin saçlarıyız dediler bana. her yeri kapladılar. uzun saç severken bu kadar da sevmemiş olabilirim. zira abuk subuk bir yerde dökülmüş du atam da ablam kızmasın dediğim saç bana bağlı çıkıyor.
uçları adeta her biri kendi kendine halay çekiyor yok yok halayda da bi düzen var bunlar adeta kolbastı!!

kestirmek lazım.
aynada bakıyorum falan.
annem gördün mü bak ne kadar üzüldün değdi mi bak ne kadar çabuk uzadı dedi.
annem hala neye ağladığımı bilmiyor demek.
yeniden uzadı evet diyorum.
yeniyi dışımdan çok baskılı söylemiyorum ama içimden yeni yeni yeni diye bir çığlık kopuyor. yankılanıyor falan.

kestirmek lazım. bunun için düzgün kuaför bulmak lazım. zor işler çok zor.
ozan geliyor bu sırada aklımda. biri gelip keserse olur kesmezse bana ne repliğini çalıyorum kendisinden. bana ne demiyor aslen o. çok da falan diyor. neyse böyle bir değişiklik yapıp alıyorum. kendisi için zaten pek bi anlam şeyetmez bence. ozan demişken.
gelirse ekime gelmezse
kasıma.
öyle.

resim falan yapmak istiyorum. bütün bunlar şu sıkışık durumdan kaynaklı.
bak işte bütün kumlar kaçıyor. ondan hep.
bende fikretçiğim ben de bir harmanım bu akşam.
napalım yani?

arada fizyi açıp çal ordan bakalım bizlik bir şeyler demek istiyorum.
bu bize kimleri dahil ediyorum?
her şeyin bir zamaanı benim dermanım yok.

resimler düşündüğüm gibi olursa çohoş olacak ama. olsun o zaman. olmalı. es muss sein!
sen de mi bürütüs?
sezardan çok sezarcı olurum ben.
o değil de bence djarum sigara değil. girmez o konsepte. bu da böyle biline.

ha bir de bir anayasa var benden içeri. öyle.

ben seni çoktaaaan unuturdum ammaaa.

21 Kasım 2010 Pazar

özet.

başladığın yere geri dönmek.
git koş dolaş gel.
ne anladım ben bundan?
gidip gezip de aynı yere dönünce hiç gitmemiş gibi oluyorum. sanki bi daire, elips yada hani şu küstümün hayatıma orta okulda soktuğu bulmacalı şekiller gibi. o düzgün çizerdi ben karıştırırdım. ama çok çalıştım artık kendi çapımda benimkilerde bi derece düzenli. hem düzen önemli değil bu betimlemede. başladığı yere dönmek.
başladığı yere dönmemeli insan.
dönünce hiç başlamamış gibi oluyor.
evdeyim.
uğur arasada çıksak istiyorum. ama arasa çıkamayızda sanki.
yine de arasın bi yerlere gidelim diye ikna etsin beni.
ama yok yok yok!!!
ankarada o!
tunalıdalar küstüm marlis ve o..
fotoğraf falan da çekinmişler..
bu sefer 3g le aramadılar beni..
arasalar iyiydi.
evde durdukça alınganlaşıyorum. alınganlaştıkça içime kapanıyorum.
ankaraya gitmek istiyorum.
ben de.
ama ateş alıp dönerim. çok durmam.

ablamla evdeyiz. sanki aylardır falan hiç çıkmamışız gibi. ben üstümden pijama çıkarmıyorum. o uzun hırkasını. le koltukta oturuyoruz. mutluyuz. o sürekli yemek yemekten bahsediyoruz. bi ara ki bu ankaradan döndüğüm sulardaydı bende bir hastalık boyutundaydı ama şuan liderlik ablamda. tatlı tuzlu farketmiyor işin ilginç yanı. yemeh olsun yeter gibi bi durumdayız.
sıkıldıkça trakya ağzıyla konuşuyoruz. aman bea sende diyoruz. gülüyoruz.

kitap okumaya tekrardan başlarımsıyım.
kitap okumak benim için bi kaçışmış bunu farkettim. aylardır kaçmadığım hiç bi şey olmadığından okumuyormuşum. ama ne zamanki ödev hazırlamak gerek oldu vizeler kapıyı çalar oldu kitap açıp hayata yorganımı çekip kitap okumaya başlıyormuşum. ahahha. hadi bakalım diyorum.
to do list var bi de.
to do list ler korkunç şeyler.
"es muss sein" lerden ölene kadar nefret edeceğim. peki ben ne yapıyorum??

es muss sein hakkında konuşasım var.
bir de emrah serbes. ama emrah serbes konusunda küstümden biraz çekiniyorum.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...